Flúoxetín er geðdeyfðarlyf. Það tilheyrir frekar nýjum flokki geðdeyfðarlyfja sem hafa sérhæfð áhrif á virkni taugaboðefnisins serótóníns í heila.

Talið er að breytingar á starfsemi taugafrumna sem nota þetta boðefni séu ein af orsökum geðdeyfðar.

Eldri geðdeyfðarlyf eru ekki eins sérhæfð og hafa áhrif á fleiri boðefni. Flúoxetín og skyld lyf virðast hafa svipaða virkni og eldri lyfin á einkenni geðdeyfðar, þau bæta skap, auka líkamlega virkni, bæta matarlyst og auka áhuga á daglegu lífi.

Nýrri lyfin hafa þó ekki eins róandi verkun og eru laus við margar alvarlegar aukaverkanir eldri lyfjanna. Einnig er minni hætta á eitrunum af völdum nýrri lyfjanna. Aftur á móti er líklegra að flúoxetín valdi einkennum eins og taugaveiklun, spennu og svefntruflunum, auk þess sem ógleði er algeng aukaverkun þess.

Flúoxetín er notað við geðdeyfð, þráhyggjusýki og matgræðgiköstum (bulimia nervosa).