Paroxetín tilheyrir nýlegum flokki geðdeyfðarlyfja sem hafa sérhæfð áhrif á virkni taugaboðefnisins serótóníns í heila.

Talið er að breytingar á starfsemi taugafrumna sem nota þetta boðefni séu hluti af orsökum geðdeyfðar. Eldri geðdeyfðarlyf eru ekki eins sérhæfð og hafa áhrif á fleiri boðefni.

Paroxetín og skyld lyf virðast hafa svipaða virkni og eldri lyfin á geðdeyfð, þau bæta skap, auka líkamlega virkni, bæta matarlyst og auka áhuga á daglegu lífi. Nýrri lyfin hafa þó ekki eins róandi verkun og eru laus við margar alvarlegar aukaverkanir eldri lyfjanna. Þau valda heldur ekki alvarlegum eitrunareinkennum við ofskömmtun. Paroxetín og skyld lyf valda einkum aukaverkunum eins og höfuðverk, svefntruflunum, minnkaðri kynhvöt eða kyngetu og ógleði. Flestar þessar aukaverkanir eru verstar í upphafi meðferðar, en mildast með tímanum.

Paroxetín er notað við geðdeyfð, áráttu- og þráhyggjusýki (obsessive-compulsive disorder) og ofsahræðslu (panic disorder).